Η σιωπηλή πλειοψηφία

Άκουσα χθες τον αποδέκτη του δαχτυλιδιού της αρ-
χηγίας του ΣΥΡΙΖΑ κ. Τσίπρα να λέει μπροστά στα
μικρόφωνα των δημοσιογράφων, ότι στο ασφαλιστικό
νομοσχέδιο είναι αντίθετη η πλειοψηφία του Ελληνι-
κού λαού, παραβλέποντας το γεγονός ότι οι απεργού-
ντες ανήκαν στον ευρύτερο δημόσιο τομέα με τις κα-
λύτερες αμοιβές και ασφάλιση. Αμέσως αναρωτήθη-
κα αν πράγματι οι 100.000 διαδηλωτών που κατέβη-
καν στους δρόμους την περασμένη Τετάρτη, αντιπρο-
σώπευαν την πλειοψηφία.

Όλοι οι παροικούντες την Ιερουσαλήμ γνωρίζουν ότι
οι εργαζόμενοι στον ιδιωτικό τομέα της οικονομίας
(που είναι και οι περισσότεροι) δεν απήργησαν. Με λίγα
λόγια αυτή η "σιωπηλή πλειοψηφία" που δεν εκπροσω-
πείται ποτέ στις υποκεινούμενες πορείες και διαδηλώσεις,
αποτελείται ΚΑΙ από πάρα πολλούς εχέφρονες πολίτες
που αγωνιούν για το μέλλον του ασφαλιστικού μας
συστήματος, όπως το κατάντησαν οι πολιτικοί όλων των
αποχρώσεων.

Αν ρωτήσουμε λοιπόν αυτή την "σιωπηλή πλειοψηφία"
των πολιτών που είναι οι πιο αδικημένη, νομίζω ότι δεν
θα ζητησει την απόσυρση του νομοσχεδίου αλλά την
αναμόρφωσή του, όπως είναι η πάταξη της εισφοροδια-
φυγής και η κατάργηση των εξοργιστικών διακρίσεων
διαφόρων τάξεων εργαζομένων (δημοσιογράφων, δικη-
γόρων, μηχανικών κ.τ.λ.), τα ασφαλιστικά ταμεία των
οποίων ενισχύονται από από κοινωνικούς πόρους που
πληρώνουμε όλοι.

Για τους παραπονούμενους κατά του νομοσχεδίου έχω
να πω το γνωστό: "χωρίς να σπάσουμε αυγά ομελέτα
δεν γίνεται". Όλοι όσοι ασχολήθηκαν σοβαρά με το
ασφαλιστικό, κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι το σύστη-
μα νοσεί και χρειάζεται επειγόντως αναμόρφωση. Τα
υπόλοιπα είναι λόγια του........Τσίπρα!

Το ιντερνέτ στο Ελαδιστάν

Επί τέλους φως...! Μετά από 50 μέρες στο ιντερνετικό
σκοτάδι του Ελλαδιστάν, ξανασυνδέθηκα με το δίκτυο.
Θα σας διηγηθώ με λίγα λόγια την περιπέτειά μου, για
να γίνει γνωστή η κατάσταση που επικρατεί στα αντι-
μαχώμενα στρατόπεδα των εναλλακτικών παρόχων.

Όλα άρχισαν το περασμένο καλοκαίρι που παρασυρόμενος
από τις παραπλανητικές διαφημίσεις, θέλησα κι εγώ να
βελτιώσω τη σύνδεσή μου με το διαδίκτυο και συγχρόνως
"να γλιτώσω από το πάγιο του ΟΤΕ". Με ένα απλό τηλεφώ-
νημα και μια μικρή διαδικασία και αναμονή ολίγων ημερών,
μεταπήδησα από τον ΟΤΕ στην Hellas On Line, οπότε και
αρχίζουν τα διαδικτυακά μουβάσανά.
Πρώτα πρώτα δεν είχα ποτέ την ταχύτητα την οποία ζήτησα
και που μου υποσχεθήκανε. Η ποιότητα των τηλεφωνικών
συνδιαλέξεων έπεσε κατακόρυφα από τα πολλά παράσιτα
που παρουσιαζόταν και τις ανεξήγητες διακοπές. Για τις δια-
κοπές αυτές η τεχνική υποστήριξη της Εταιρίας μου συνέστησε
(άκουσον άκουσον) να βγάζω για λίγα δευτερόλεπτα το κα-
λώδιο του ρεύματος και να κάνω επανεκίνηση του συστήμα_
τος!! Το πιο εκνευριστικό όμως ήταν ότι η δικαιολογία τους
ήταν ότι για όλη αυτή την άθλια κατάσταση "ΦΤΑΙΝΕ ΤΑ ΚΑ-
ΛΩΔΙΑ ΤΟΥ ΟΤΕ"....!!
Το αποκορύφωμα όμως όλων αυτών ήταν όταν ένα πρωί
ξαφνικά και χωρίς κανένα λόγο βρέθηκα χωρίς τηλέφωνο και
φυσικά χωρίς σύνδεση στο ιντερνέτ. Η τεχνική υποστήριξη
δεν μπόρεσε να μου παράσχει καμία απολύτως βοήθεια. Στο
αίτημά μου για την αποστολή κάποιου τεχνικού για την απο-
κατάσταση της σύνδεσης, με ενημέρωσαν ότι θα χρεωθώ με
89 ευρώ για τις υπηρεσίες του, λες και ήμουν εγώ υπεύθυνος
για τη διακοπή!!

Αυθημερόν λοιπόν πήγα σε κάποιο OTESHOP σαν μετανο-
ούσα Μαγδαληνή και έκανα αίτηση επανασύνδεσης στον
ΟΤΕ, οπότε αρχίζει το δεύτερο μέρος της περιπέτειάς μου.
Πέρασαν 50 μέρες ατέλειωτης αναμονής και γραφειοκρατίας
ώσπου να επανασυνδεθώ. Δώδεκα εργάσιμες δηλαδή 15
μέρες, χρειάστηκε η Hellas On Line για να ελευθερώσει τη
γραμμή και άλλες τριάντα πέντε μέρες ο ΟΤΕ για να συνδε-
θώ με το CONN-X TALK...!

Αυτή είναι δυστυχώς η κατάσταση στη χώρα μας! Ποιος είπε
ότι ανήκουμε στην Ευρώπη; Στον τρίτο κόσμο ανήκουμε!
Προσοχή λοιπόν μη εγκταλείπετε τον ΟΤΕ. Όλοι οι εναλλακτι-
κοί πάροχοι διανύουν ακόμη την νηπιακή ηλικία, με όλες τις
παιδικές ασθένειες που τη συνοδεύουν και πρέπει να περάσει
πολύς καιρός ακόμη ώσπου να ενηλικιωθούν και να στρώσουν
τα πράγματα. Όπως αναγράφεται πάντως στον τύπο, αλλά
και όπως διαπίστωσα ο ίδιος στο OTESHOP, παρατηρούνται
αθρώες επιστροφές στο δίκτυο του ΟΤΕ.

Αναρχικοί: τα πιο "ανοιχτά" μυαλά

Ανέκαθεν υποστήριζα ότι στο χώρο των αναρχικών υπάρχουν τα πιο "ανοιχτά" μυαλά, αυτά τα μυαλά που έχουν αντιληφθεί το παιχνίδι των πολιτικών που γίνεται σε βάρος του κοσμάκη. Τη συναλλαγή, τη διαφθορά, τη διαπλοκή και την εξαγορά ψήφων για να κατακτήσουν ή να διατηρήσουν την εξουσία και να πλουτίσουν. Κατάλαβαν επίσης πως με τις λεγόμενες δημοκρατικές διαδικασίες, δεν πρόκειται να δούμε ποτέ άσπρη μέρα.

Τώρα στην κατηγορία των πολιτικών έχουν προστεθεί και οι μεγαλοδημοσιογράφοι, που φαίνεται ότι είναι βουτηγμένοι μέχρι το λαιμό στη διαπλοκή, ενώ συγχρόνως εμφανίζονται ως κατήγοροι, εξαπατώντας έτσι όλους μας. Πρώτοι οι αναρχικοί το αντιλήφθηκαν κι αυτό, με το σύνθημα : "αλήτες, ρουφιάνοι δημοσιογράφοι". Ξεβρακώθηκαν μόνοι τους πλέον οι δημοσιογράφοι, γιατί φαίνεται ότι τα χάλασαν στη μοιρασιά.

Όχι ότι εμείς οι απλοί άνθρωποι που τους ψηφίζουμε και τους διαβάζουμε αγοράζοντας τις φυλάδες τους, δεν έχουμε μερίδιο ευθύνης. Εμείς τους δίνουμε την ψεύτικη αξία που έχουν, ενώ οι αναρχικοί προσπαθούν να μας ξυπνήσουν από το βαθύ λήθαργο και την αποβλάκωση που μας έχουν ρίξει τα κανάλια, στα οποία φυσικά τον πρωταγωνιστικό ρόλο παίζουν οι δημοσιογράφοι.

Ανάγκη νέου πολιτικού κόμματος

Ας ξεφύγουμε λίγο από τη μπόχα των ροζ σκανδάλων που μας πνίγει τον τελευταίο καιρό και ας πούμε δυό λόγια για τη συμπεριφορά των  πολιτικών μας.

Σε ότι σχεδιάζουν οι Ελληνικές κυβερνήσεις, (μπλε ή πράσινες ανεξαρτήτως), η εκάστοτε αντιπολίτευση προβάλλει πάντα ένα μεγάλο σταθερό ΟΧΙ. Αυτό έκανε ο Καραμανλής πριν το 2004, το ίδιο κάνει σήμερα ο Γ.Παπανδρέου. Γίνεται έτσι ολοφάνερο ότι δεν επιθυμούν το καλό του τόπου και του κοσμάκη, αλλά μόνο το δικό τους κομματικό συμφέρον, δηλαδή πώς θα κερδίσουν ψηφοφόρους. 

Μπορεί όμως έτσι να προοδεύσει ο τόπος; Όχι βέβαια και γιαυτό η Ελλάδα βρίσκεται τελευταία στη Ευρώπη, σε όλους τους τομείς.

Αξίζει εδώ να αναφέρουμε πώς συμπεριφέρονται οι πολιτικοί άλλων χωρών. Ας αναφερθούμε π.χ. στους Δημοκρατικούς και τους Ρεμπουμπλικάνους των Η.Π.Α. οι οποίοι τελευταία ΣΥΜΦΩΝΗΣΑΝ στη λήψη ορισμένων μέτρων , προκειμένου να αποφύγει η Αμερικανική οικονομία την ύφεση που την απειλή από καιρό, δείχνοντας έτσι πως σκέπτονται και το καλό της πατρίδας τους.

Μη μου πει κανείς ότι αυτό το κάνουν για το καλό των κεφαλαιοκρατών και όχι του λαού, γιατί ξέρουμε πως αν το Κεφάλαιο την εποχή της παγκοσμιοποίησης, δεν μείνει ευχαριστημένο από τα κέρδη του, τότε θα πεινάσει πολύς κόσμος.

Είναι δυνατόν π.χ. να συμφωνήσουν Ν.Δ. και ΠΑΣΟΚ για το ασφαλιστικό, που όλοι αναγνωρίζουν ότι πρέπει να ληφθούν ορισμένα μέτρα; Των αδυνάτων αδύνατον....! Είναι φανερό πως υπάρχει ένα μεγάλο κενό στο πολιτικό μας σύστημα, το οποίο νοσεί βαρύτατα.

Τότε; Πού βαδίζει η χώρα μας; Μήπως ήρθε η ώρα να ξεπηδήσει κάποιος άλλος πολιτικός σχηματισμός, που θα καλύψει αυτό το κενό; Πολύ δύσκολο το βλέπω, γιατί δεν φαίνεται στον ορίζοντα κάποιος ηγέτης ικανός να ξεσηκώσει τον κόσμο.

Μιμηθήτε τους Σκανδιναβούς

Διαβάζω στον τύπο ότι στη Σουηδία υπάρχει μια οργάνωση που ξεφουσκώνει τα λάστιχα όλων των αυτοκινήτων τύπου τζιπ που βρίσκουν παρκαρισμένα μέσα στις πόλεις, αφήνοντας ένα σημείωμα στο παρπρίζ στο οποίο επισημαίνεται ότι αυτά τα αυτοκίνητα δεν είναι για τις πόλεις και ότι μολύνουν πολύ την ατμόσφαιρα με τα καυσαέριά τους, ενώ συγχρόνως σπαταλούν μεγάλη ποσότητα ενέργειας. Η κίνηση αυτής της οργάνωσης, διαβάζω ότι έχει αρχίσει να επεκτείνεται και στη γειτονική Δανία.

Τα γράφω αυτά γιατί κι εδώ στην Αθήνα  διάφοροι νεόπλουτοι κυκλοφορούν προκλητικά στο κέντρο με τέτοια αυτοκίνητα, που όσο περνάει ο καιρός όλο και γίνονται περισσότερα. 

Καιρός  κι εμείς εδώ να μιμηθούμε τους Σκανδιναβούς.  Ας παρατήσουμε τα γκαζάκια που βάζουμε χωρίς διάκριση στα αυτοκίνητα και ας αρχίσουμε να ξεφουσκώνουμε  τα λάστιχα όλων των τζιπ που βλέπουμε γύρω μας. Θα προσφέρουμε έτσι κάποια υπηρεσία στο σύνολο και όχι μια χωρίς νόημα διαμαρτυρία που έχουν οι φωτιές με γκαζάκια. Μάλιστα θα πρότεινα να επεκτείνουμε αυτό το μέτρο και σε όσα αυτοκίνητα, ανεξαρτήτως τύπου, που παρκάρουν στα πεζοδρόμια δυσκολεύοντας τη ζωή όλων μας και προπαντός των ανθρώπων με ειδικές ανάγκες. Ας μην περιμένουμε κάποια ενέργεια από το ανίκανο και διεφθαρμένο κράτος μας

¨Μνημονεύετε Παπαδιαμάντη¨μας προτρέπει ο Ελύτης

¨Ο Γιάννης ο Παλούκας δεν είχε πώς να μεθύσει και πώς να εορτάσει τα Χριστούγεννα εκείνη τη χρονιά. Ήτο συνήθως άεργος, και οι τεμπέλικες μικροδουλειές τις οποίες εξετέλει κάποτε, πότε κουβαλών νερό με τη στάμνα εις τας οικίας, πότε υπηρετών τους κηπουρούς, τους αλωνιστάς και τους εργάτας των ελαιοτριβείων, πότε βοηθών τους γριπάρηδες εις την ανέλκυσιν του μακρού ατελειώτου γρίπου επί της μεγάλης άμμου εις τον αιγιαλόν,δεν το είχαν σηκώσει κατά το έτος εκείνο. Τι να κάμει; Πώς να περάσει τέτοια χρονιάρα μέρα; Τί εσοφίσθη;

Της Κοκκώνας το σπίτι, το οποίο εφοβούντο τα παιδία της πολίχνης, και το οποίον δεν αγίαζαν οι παπάδες όταν κατήρχοντο από την άνω συνοικίαν με τους Σταυρούς, ήτο κατάλληλος σταθμός δια να κρυβεί κανείς και να περάσει ως καλλικάντζαρος, επειδή το εκαλούσαν οι μέρες, αφού μάλιστα χάριν των ημερών αυτών θα το έκαμνε και ο Παλούκας. Απ᾽εκεί θα επερνούσαν όλα τα παιδία της κάτω ενορίας, δηλαδή τα δύο τρίτα των παιδιών του χωριού, εις το γύρισμάτων από την επάνω ενορία, ότε θα είχον ικανά κέρματα εις τα θυλάκιά των. Ο Παλούκας δεν εσκέφθη περισσότερον.

Έλαβε παλαιόν σιδηρούν τηγάνιον, εμουτζουρώθη όλος εις το πρόσωπον..........¨

¨Της Κοκκώνας το σπίτι¨, είναι ένα  Χριστουγεννιάτικο διήγημα του Παπαδιαμάντη, και με την ευκαιρία της αυριανής γιορτής, παρέθεσα πιο πάνω ένα μικρό απόσπασμα. Κάθε χρόνο τέτοιες μέρες ανατρέχω στη μαγεία των γραπτών του μεγάλου Σκιαθίτη, που δυστυχώς οι νεώτερες γενιές δεν μπορούν να απολαύσουν. Αυτό που ο Ελύτης αποκάλεσε ¨μαγεία του Παπαδιαμάντη¨ και μας προέτρεψε να τον μνημονεύουμε μαζί με τον Σολωμό.

Το δαχτυλίδι στον Τσίπρα......!

Σύντροφοι...! Εμπρός στο δρόμο που χάραξε ο Σημίτης....! Το δαχτυλίδι στον Τσίπρα λοιπόν που δεν είναι καν μέλος της κοινοβουλευτικής ομάδας! Το καταστατικό του κόμματος θα κοιτάμε τώρα; Αυτά είναι λεπτομέρειες, αρκεί που το θέλει ο Αλέκος μας....!