"...ίσκιος από ένα σύννεφο που ταξιδεύει στον κάμπο...."

Οι "πολιτισμένοι" Ευρωπαίοι άποικοι της Αμερικής, το 1855 συνέχιζαν ακόμη την πορεία προς τη Δύση, εξεφανίζοντας δια πυρός και σιδήρου τους γηγενείς πληθυσμούς της ηπείρου, τους λεγόμενους "ερυθρόδερμους". Ο τότε πρόεδρος των ΗΠΑ Φραγκλίνος Πιρς ζήτησε από τον Αρχηγό Σιάτλ, να του πουλήσει τη γη των προγόνων του και ολόκληρης της φυλής του, αυτός ο "απολίτιστος" μαντεύοντας βεβαίως την κρυμμένη απειλή, του απάντησε:


«Πώς μπορείτε να αγοράζετε ή να πουλάτε τον ουρανό – τη ζέστα της γης; Για μας μοιάζει παράξενο. Η δροσιά του αγέρα ή το άφρισμα του νερού ωστόσο δεν μας ανήκουν. Πώς μπορείτε να τα αγοράσετε από μας; Κάθε μέρος της γης αυτής είναι ιερό για το λαό μου. Κάθε αστραφτερή πευκοβελόνα, κάθε αμμούδα στις ακρογιαλιές, κάθε θολούρα στο σκοτεινό δάσος, κάθε ξέφωτο και κάθε ζουζούνι που ζουζουνίζει είναι στη μνήμη και στην πείρα του λαού μου, ιερό. [...] Αλλά εμείς είμαστε άγριοι. Μας είναι κρυφά τα όνειρα του λευκού. Και επειδή μας είναι κρυφά, θα εξακολουθήσουμε το δρόμο μας. Αν τα συμφωνήσαμε μαζί, θα το πράξαμε, για να σιγουρέψουμε τις προστατευόμενες περιοχές που μας τάξατε. Εκεί θα ζήσομε, μπορεί, τις μετρημένες μέρες μας καταπώς το θελήσαμε. Οταν ο στερνός ερυθρόδερμος λείψει από τη γη, και από τη μνήμη δεν απομείνει παρά ο ίσκιος από ένα σύννεφο που ταξιδεύει στον κάμπο, οι ακρογιαλιές αυτές και τα δάση θα φυλάγουν ακόμα τα πνεύματα του λαού μου - τι αυτή τη γη την αγαπούν, όπως το βρέφος αγαπάει το χτύπο της μητρικής καρδιάς. [...] Ενα ξέρομε – ο θεός σας είναι ο ίδιος θεός. Η γη Του είναι ακριβή. Ακόμα και ο λευκός δεν γίνεται να απαλλαχτεί από την κοινή μοίρα.»
"Ένα βλέμμα"

Το σκάνδαλο του Χρηματηστηρίου

Το μέγα σκάνδαλο του Χρηματηστηρίου, για το οποίο ο πρωθυπουργός είχε υποσχεθεί προεκλογικά ότι θα τιμωρηθούν οι υπεύθυνοι όσο ψηλά και αν βρίσκονται και ότι το μαχαίρι θα φτάσει ως το κόκκαλο, επι τέλους έφτασε στο τέλος του μετά από οκτώ χρόνια. Όλοι οι αετονύχηδες που παρανόμησαν κατά τη διετία 1999-2000 και κατάκλεψαν χιλιάδες Έλληνες, τιμωρήθηκαν παραδειγματικά:

Πολλοί από τους κατηγορούμενους βέβαια απαλλάχτηκαν με βούλευμα όπως ήταν φυσικό. Μερικοί αθωώθηκαν γιατί δεν προέκυψε τίποτα εναντίον τους κατά τη διαδικασία. Όσο για τους υπόλοιπους, απαλλάχτηκαν λόγω παραγραφής των αδικημάτων....!!! Αλλά για να είμαστε και απόλυτα αντικειμενικοί, θα αναφέρουμε ότι τρεις κατηγορούμενοι καταδικάστηκαν στην εξοντωτική ποινή μερικών μηνών φυλάκισης με......τριετή αναστολή, για πλημμέλημα!

Η Δικαιοσύνη θριάμβευσε και αποδόθηκαν ευθύνες όπου έπρεπε! Οι χιλιάδες χαμένοι του Χρηματηστηρίου νοιώθουν δικαιωμένοι! Τι ίδιο και ο πρωθυπουργός μας που τήρησε τις προεκλογικές του υποσχέσεις!

"Κλέβουν τα όνειρά μας και τα μοιράζονται....."

Δεν περίμενα να ακούσω ποτέ πολιτικό τραγούδι από την τηλεόραση! Κι όμως το άκουσα σήμερα το μεσημέρι και μάλιστα από τα χείλη της Άντζελας Δημητρίου...! Δεν είδα την εκπομπή από την αρχή και γιαυτό δεν ξέρω τα ονόματα του στιχουργού και του συνθέτη, ούτε αν είναι νέο η παλιό τραγούδι. Σαφώς όμως οι στίχοι είχαν πολιτικό νόημα και μιλούσαν για την Ελλάδα, το λαό της και τους φαύλους πολιτικούς της που "κλέβουν τα όνειρά μας και τα μοιράζονται....!" όπως επαναλάμβανε συνεχώς το ρεφραίν.

Μπράβο στον στιχουργό αλλά και στην Άντζελα που τόλμησε........

Οι κουτές με τα τζιν

Παρατηρώντας τις γυναίκες στο δρόμο τις μέρες του καύσωνα, τις ξεχώριζα σε δύο κατηγορίες: όσες φορούσαν τζιν ή κολάν τις θεωρούσα πολύ κουτές, που με τέτοια ζέστη και για να κερδίσουν μερικούς πόντους από την περιφέρεια, εξακολουθούσαν να υπακούουν στη μόδα. Ανεξάρτητα βέβαια ότι μερικές από αυτές δεν έπρεπε καθόλου να έχουν τέτοια αμφίεση, μονο και μόνο για λόγους αισθητικούς αφού ήταν υπέρβαρες.
Η δεύτερη κατηγορία γυναικών που τις κατατάσσω στις έξυπνες, φορούσαν απλά ελαφρά φορεματάκια μέχρι λίγο πάνω από το γόνατο ή και μίνι. Έτσι ο καύσωνας γινόταν πιο υποφερτός και συγχρόνως έκρυβαν τα ψωμάκια τους και άλλες τυχόν ατέλειες αν υπήρχαν.
Δεν ξέρω αν έχω δίκιο, αλλά αν άνήκα στο άλλο φύλο αυτό θα έκανα.

Κι ένα τελευταίο, σαν απορία: τα τζιν και τα κολάν έχουν παραφορεθεί, αφού πλέον τα φοράει η κάθε "κουτσή Μαρία". Πώς δεν αντιδρά η πλειοψηφία των γυναικών; Κατά τη γνώμη μου, τα τζιν είναι κατάλληλα μόνο για τους χώρους εργασίας.

Άδραξε τη μέρα

Χθες τυχαία διάβασα σε κάποιο περιοδικό για τον "Κύκλο των
χαμένων ποιητών" και το Carpe Diem, που τόσο μας συγκίνησε
στην εποχή του.
Σήμερα καθώς ξεφύλλιζα κάποιο βιβλίο ποιημάτων, έπεσε
το μάτι μου στους πιο κάτω στίχους:

Αν αλήθεια θέλουμε να ζήσουμε,
καλύτερα ν΄αρχίσουμε τώρα αμέσως.
Αν δεν το θέλουμε, δεν πειράζει,
αλλά καλύτερα ν΄αρχίσουμε να πεθαίνουμε.

Ήταν του W. H. Auden σε μετάφραση Γ.Σεφέρη.

Για να γίνει Αθήνα-Σκόπια 1-0

Η Ελλάδα είναι η μόνη χώρα σχεδόν που επιμένει να αποκα-
λεί τη γνωστο κρατίδιο στα Βόρεια σύνορά μας με το όνομα
FYROM. Όλες οι χώρες της Ε.Ε. το έχουν αναγνωρίσει σαν
Μακεδονία, οι Η.Π.Α., η Ρωσία, η Κίνα ως και η"φίλη" μας
Σερβία ακόμη.
Είναι φανερό πλέον ότι ο Καραμανλής απειλώντας με τη
χρήση "βέτο" στο αίτημα των Σκοπιανών για την εισδοχή
τους στην Ε.Ε. και το ΝΑΤΟ δεν τους φοβίζει πλέον, γιατί
υπολογίζουν στην υποστήριξη των Αμερικανών κυρίως.
Και πράγματι θα είναι πολύ δύσκολο όταν φτάσει η κρίσιμη
στιγμή, ο πρωθυπουργός να ασκήσει "βέτο".

Η μόνη λύση για να βγούμε από το αδιέξοδο κατά τη γνώ-
μη μου είναι να δηλώσει ξεκάθαρα ο Καραμανλής, ότι θα
ζητήσει από τους Έλληνες δημοψήφισμα για να αποφαν-
θούν σχετικά.
Στην περίπτωση αυτή είναι σίγουρο ότι οι
Σκοπιανοί θα βάλουν αρκετό νερό στο κρασί τους ώστε
δεχτούν να συμφωνήσουν για μια κοινά αποδεκτή ονομασία,
όντας σίγουροι ότι ο Ελληνικός λαός μιμούμενος τους Κυ-
πρίους στο σχέδιο Ανάν, θα πει ένα τρανταχτό ΟΧΙ στα
σχέδιά τους.

Το φίδι και η τρύπα

"Εγώ θα βγάλω το φίδι από την τρύπα;" Είναι μια συνηθισμένη έκφραση που λέμε όταν
δεν θέλουμε να θίξουμε τα κακώς κείμενα, ή όταν αποφεύγουμε να καταγγείλουμε μια
παρανομία, από φόβο να μη μπλέξουμε.
Αυτό ακριβώς πάθανε οι δύο καθηγήτριες που κατήγγειλαν ότι έγιναν ατασθαλίες στη βαθμολόγηση γραπτών κατά τις Πανελλήνιες εξετάσεις. Θέλησαν να βγάλουν το φίδι από την τρύπα και βρήκανε οι ίδιες το μπελά τους. Βέβαια κατά τη διαδικασία της βαθμολόγησης είχαν παρανομήσει και οι ίδιες, αλλά και μόνο το γεγονός ότι βρήκαν το θάρρος και προέβησαν στη καταγγελία, έπρεπε ο αρμόδιος εισαγγελέας να δείξει την επιείκειά του.

Πολύ φοβάμαι ότι η ενέργεια παραπομπής σε δίκη των δύο καθηγητριών, θα αποτελέσει παράδειγμα προς αποφυγήν για κάθε Συνέλληνα: "Κάνε το κορόιδο και μην ανακατεύεσαι"
θα είναι το σύνθημά τους.
Ας ελπίσουμε ότι τελικά θα απαλλαγούν τουλάχιστον.