Μια από αυτές τις μεταρρυθμίσεις ήταν και αυτή για την καύση των νεκρών, που ισχύει σε όλο τον πολιτισμένο κόσμο. Από το 2006 έχει ψηφίσει η Βουλή τον σχετικό νόμο, αλλά τίποτα δεν έχει προχωράει ακόμη , αφού για την υλοποίησή του απαιτείται η έκδοση ενός ρυθμιστικού Π.Δ/τος, που τρία χρόνια τώρα μελετάται από την κυβέρνηση. Προφανώς αντιδρά η Ελληνική Εκκλησία και λόγω του καταραμένου πολιτικού κόστους, που κρατάει δέσμιους όλους τους σημερινούς πολιτικούς ηγέτες, μένουμε καθηλωμένοι στο παρελθόν.
Ο Ανδρέας Παπανδρέου άφησε το στίγμα του στην Ελληνική πολιτική ιστορία, καθιερώνοντας τον πολιτικό γάμο, παρά τις λυσσώδεις αντιδράσεις του τότε αρχιεπισκόπου. Ο Κώστας Σημίτης αγνόησε παληκαρίσια τα λάβαρα του μακαριστού Χριστόδουλου και επιτέλους απήλλαξε τους πολίτες από το στίγμα την αναγραφής του θρησκεύματος στις ταυτότητες. Ο Καραμανλής δεν τολμάει να προχωρήσει στην υλοποίηση του νόμου για την καύση των νεκρών, εντάσσοντας ό ίδιος τον εαυτό του στην κατηγορία των πιο άβουλων και ανίκανων πρωθυπουργών μας. Του λείπει η στόφα του προοδευτικού πρωθυπουργού και θα μείνει μόνο με το χαρακτηρισμό "ο ανεψιός" του γέρου Καραμανλή. Πολύ κρίμα, γιατί περιμέναμε τόσα πολλά από ένα τόσο νέο άνθρωπο, που μας διέψευσε οικτρά και όχι μόνο στο θέμα της καύσης των νεκρών.




